Koniec pogoni za szczęściem
Barry Magid

Jesteśmy osaczeni przez terapie, diety i programy samodoskonalenia, a wszystkie
one obiecują nas naprawić. Nie zdajemy sobie sprawy, że w ten
sposób próbują one cichaczem wpoić w nas przeświadczenie, że
jesteśmy popsuci i wymagamy naprawy. Co się jednak stanie,
gdy zamiast poszukiwać kolejnej formy naprawy, raz na zawsze
zakwestionujemy to założenie?

Skoro na pewnym podstawowym poziomie nie potrzebujemy
naprawy, to nasze codzienne, zwykłe życie jest nie tyle problemem,
który trzeba by rozwiązać, ile raczej już samym tym rozwiązaniem,
którego poszukujemy. Jeśli tak, to nasze potoczne pojęcie
„problemów” i „rozwiązań” trzeba będzie poddać drastycznej rewizji.

Ta książka będzie zatem […] o byciu zwykłym człowiekiem
i o tym, jak to się ma do tak zwanej duchowości. Kolejne rozdziały
będą poświęcone badaniu, jak te dwa aspekty współgrają ze sobą
w codziennym życiu: w pracy, związkach z ludźmi, w doświadczaniu
czy to namiętności, czy trudności.

O psychoterapii i medytacji, o ciągłej pogoni za szczęściem,
która sprowadza na nas jedynie nieszczęście.

O emocjonalnej nieuczciwości, o wielkim, z uporem budowanym
przekonaniu, że dzięki wypieraniu swoich pragnień i ściganiu
ideałów osiągniemy szczęście.

O przewrotnych mechanizmach, które nawet praktykę duchową
angażują w podsycanie niemożliwego do zaspokojenia głodu.

O tym, dlaczego niektórzy wspaniali, szanowani nauczyciele
byli alkoholikami lub wikłali się w skandale seksualne.

O rozdzierającej miłości Thomasa Mertona do Margie.

Koniec pogoni za szczęsciem.
Barry Magid

Wydawnictwo ELAY 2009